محمد الريشهري
441
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
تكوينى و تشريعىِ جهان ، تنها از آنِ اوست . اين معنا از رب ، به خدا اختصاص دارد و درباره موجودات ديگر ، صادق نيست . قرآن " بگو : آيا جز خدا پروردگارى بجويم ، با اين كه او پروردگار هر چيزى است ؟ و هيچ كس جز بر زيان خود [ گناهى ] انجام نمىدهد ، و هيچ باربردارى ، بار [ گناه ] ديگرى را برنمىدارد . آن گاه بازگشت شما به سوى پروردگارتان خواهد بود . پس شما را به آنچه در آن اختلاف مىكرديد ، آگاه خواهد كرد " . " پروردگار آسمانها و زمين [ و ] پروردگار عرش ، از آنچه وصف مىكنند منزّه است " . " خداى يكتا كه هيچ خدايى جز او نيست ، پروردگار عرشِ بزرگ است " . " كه قطعاً معبود شما يگانه است ؛ پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است ، و پروردگارِ خاورها " . " پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد ؛ پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر ؟ پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد ؟ " . " [ هرگز ، ] به پروردگار خاوران و باختران سوگند ياد مىكنم كه ما تواناييم ، كه به جاى آنان بهتر از ايشان را بياوريم ؛ و بر ما پيشى نتوانند جُست " . " و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز . [ اوست ] پروردگار خاور و باختر . خدايى جز او نيست . پس او را كارسازِ خويش اختيار كن " . " ستايش ، خدا را كه پروردگارِ جهانيان است " . " نام پروردگار والاىِ خود را به پاكى بستاى ؛ همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد ؛ و آن كه اندازهگيرى كرد و راه نمود " .